Johan Rosseel (zang), Marc Vanhuele (gitaar), Ronny Vansteenkiste (bas) en Patrick Pattyn (drums) The Temporary Beans: een voetnoot (1) in de Vlaamse rockgeschiedenis Begonnen als een experimenteel folktrio (Eggs Ego, 1977) dat uitgroeide tot een anarchopunkandrockandrollsextet (The Tractors, 1978, onsterfelijk geworden door een legendarisch optreden in jeugdhuis De Brieke in Oostende) om uiteindelijk te evolueren tot een unieke polderpopnewwaveband in een klassieke viermansopstelling (zang, gitaar, drums en bas): The Temporary Beans (1980-1984). De enige echte originele bezetting van The Temporary Beans (meestal The Beans genoemd) bestond uit Johan Rosseel (1960) (zang, melodica en synthesizer), Marc Vanhuele (1960) (gitaar en zang), Ronny Vansteenkiste (1957) (bas) en Patrick Pattyn (1962) (drums, xylofoon en ritmebox). The Beans kwamen uit Oudenburg (nabij Oostende) en waren heel erg populair in eigen streek. De groepsnaam was een verbastering van “temporary beings” (tijdelijke wezens). The Beans speelden (bijna) uitsluitend eigen composities. Johan schreef meestal de teksten; Marc leverde vaak de muzikale aanzet of insteek, maar de nummers werden wel gezamenlijk uitgewerkt. Hun repertoire bestond in hoofdzaak uit snelle en stevige nummers, vaak met een vleugje humor en een originele kronkel. Hun muziek werd door sommigen omschreven als stretta stretto pop; snelle veranderingen en tempowisselingen waren immers typerend voor de muziek van The Beans. Regelmatig terugkerende referenties waren: XTC en Talking Heads, maar ook Once More werd vaak genoemd. Tot de populairste songs behoorden: “Fiction” en “Twist and Shout”, maar ook “Dogfish” was een geliefd nummer. Het trage en melancholische ‘Subcutaneous Love” zorgde tijdens de optredens vaak voor een kippenvelmoment. Behalve een paar demo’s kwamen The Beans nooit echt tot opnames, laat staan het uitbrengen van een single of een elpee. Ook de deelnames aan de Rock Rally waren niet echt succesvol. Toch traden The Beans geregeld op. Bij optredens werden ze steeds bijgestaan door de onafscheidelijke roadies Rachid en Bart (a.k.a. Duffy) en hun trouwe geluidsman André. De echte vuurdoop kwam er in De Grote Schuur in De Haan, op 7 augustus 1980, samen met Dogfi.s.h. De volgende dag traden beide groepen nog eens samen op in Veurne. Andere memorabele optredens dat jaar vonden plaats in dancing De Gaffel in Roksem (op 22 augustus) en in de kloosterzaal te Zandvoorde op 20 november (The Big Pink Poodle Party). In 1981 speelden The Beans opnieuw in De Gaffel (op 17 januari) en in De Tube (Dubbe’s café ) in Oostende (op 27 februari), samen met The Subjects. Ze verzorgden het voorprogramma van The Strings (11 juli) en van TC Matic (op 28 november in Gits, samen met Phantomb Limb). Ze speelden op de Legaerdsfeesten in Zandvoorde (op 18 juli) en namen met succes deel aan het vrij podium van het Meeuwe-festival in Handzame (op 26 juli): het jaar daarop mochten ze het festival openen. Op 15 augustus speelden ze op de Paulusfeesten in Oostende (Rock in de Garre). Op 30 augustus stonden ze op de affiche van het Razziafestival in Gistel (met Der Polizei als top of the bill). Op 27 september was er het Rock Festival in Ichtegem. Het jaar werd afgesloten met een optreden tijdens de Wieder-eindejaarsfuif, ook in Gistel (op 19 december). De hoogtepunten van 1982 waren: het optreden tijdens de Turkse Fruitfuif (op 27 februari) in de parochiezaal van Zandvoorde, een plaats op het podium tijdens de derde editie van het Ostend Rock Festival in Zandvoorde (op 8 mei) (samen met Jezebel, 2 Belgen, The Gigolo’s, Revenge 88, Lavvi Ebbel en The Kids), het optreden op het Meeuwenfestival in Handzame (op 25 juli), en niet te vergeten: de memorabele set tijdens de eerste editie van Polderrock in Oudenburg (op 13 augustus), naast onder meer The Employees en De Kreuners. Het keerpunt, in vele opzichten, kwam er met de brand in hun repetitielokaal (in jongerencafé ’t Scharnier) (2), op 12 november 1982. Al het materiaal van de groep ging in de vlammen op. De nieuwe instrumenten waren van een betere kwaliteit en hadden meer mogelijkheden, die ten volle werden benut. Vooral de synthesizer ging de vernieuwde sound van de groep mee bepalen. Een nieuwe periode op muzikaal vlak brak aan. Van groot belang was de inbreng van multi-instrumentalist en producer Willy Clement (3) die de nieuwe nummers een weidser geluid meegaf. Samen met Willy (de vijfde Bean, als het ware) speelden The Beans op de tweede editie van Polderrock, op 7 augustus 1983. Ze deelden er het podium met onder meer 2 Belgen, The Scabs en Lavvi Ebbel. Typisch voor deze tweede muzikale periode van The Beans was het nummer “White Voodoo” (4), dat in januari 1984 in ongepolijste demo-versie binnenkwam op plaats 36 in Andromeda’s Andere 40 (van John Bollenberg). “White Voodoo” was echter ook de zwanenzang van The Beans. Samen met Willy Clement werd nog een tijdje voortgewerkt als The Pleasure Principle, en met gitarist Maurice Duyvejonck als The Barefoot Contessa. Drummer Patrick Pattyn ging aan de slag bij Nacht und Nebel, en later ook bij The Bollock Brothers (5). Ook de andere leden van The Beans bleven nog een paar jaren muzikaal actief, in diverse formaties, maar dat is stof voor een ander verhaal. (1) met extra voetnoten. (2) The Beans hadden trouwens een heel speciale band met het Oudenburgse jongerenontmoetingscentrum ’t Scharnier. Ze maakten er niet alleen hun debuut (als The Tractors), maar hadden er ook hun repetitieruimte (in de Zandvoordsestraat). Het jongerencafé werd hun uitvalsbasis en een ontmoetingsplaats voor de plaatselijke fans. Toen de Scharnierders het Polderrockfestival organiseerden ontbraken The Beans dan ook niet op de affiche. In 1982 brandde het café volledig uit en verloren The Beans niet alleen hun repetitieruimte maar ook al hun materiaal. In 1994 verzorgden The Beans (in originele bezetting) nog een klein gelegenheidsoptreden naar aanleiding van het 15-jarig bestaan van ’t Scharnier (dat een nieuw onderkomen had gevonden in de Mariastraat). (3) Overleden op 27 mei 2010, op 53-jarige leeftijd. (4) Meer dan 25 jaar later was het nummer (zij het in een latere versie) nog eens te horen op de radio, en wel in het programma Select, op Studio Brussel, tijdens de uitzending van 29 maart 2010. Het nummer werd door de van dienst zijnde expert, Kristof Michiels, als volgt getypeerd: "Fijne, erg sfeervolle track die erg doet denken aan de popwave van mid jaren tachtig waar groepen als Simple Minds, U2 en Spandau Ballet uit gegroeid zijn. Of The The, Echo & The Bunnymen ... Echt goed gedaan. Het nummer is goed, en het is vooral met veel eigenheid en eigenzinnigheid gedaan, wat altijd positief is, hè. Er zijn ongetwijfeld tijden geweest waarin deze sound hopeloos voorbijgestreefd was, maar nu kan het weer. Ik vind dit echt wel leuk, heb direct meerdere keren opnieuw geluisterd. Als ze meerdere nummers hebben die hier aan kunnen tippen, dan denk ik dat ze er veel succes mee zouden kunnen hebben.” (5) En nog steeds, trouwens. <a href="https://www.last.fm/music/THE+TEMPORARY+BEANS">Read more on Last.fm</a>. User-contributed text is available under the Creative Commons By-SA License; additional terms may apply.